Een ode aan Sylvana Simons

Sylvana Simons is voor mij meer symbool dan mens. In een racistisch, seksistisch, xenofoob land staat Sylvana daar – compleet unapologetic – haar ruimte op te eisen en de weg vrij te maken voor andere gemarginaliseerde mensen in Nederland.   

Sinds het begin van haar politieke carrière heeft Sylvana veel stof doen opwaaien. Hoe durft ze als zwarte vrouw ook maar enige onvrede te uiten. Maar ze staat er en ze doet het. Met haar goed geformuleerde punten en snelle reacties zegt ze precies wat gezegd moet worden. Ook als bepaalde machthebbers dit niet willen horen. En ja, dat is bijzonder. Nederland noemt zich een tolerant land. Echter is tolerantie niet hetzelfde als acceptatie en dat verschil wordt pijnlijk duidelijk als je ziet hoe het Nederlandse publiek op haar reageert. 

Sylvana snapt goed dat we niet iedereen van mening kunnen doen veranderen. Wanneer, in een interview bij De Balie, Wilfred Genee aan haar vraagt of Johan Derksen een racist is, zegt ze duidelijk: ‘’het maakt mij niet uit of hij een racist is’’. Volgens Simons heeft iedereen recht op racist zijn, maar hier mag niet naar gehandeld worden. Ze heeft goed door dat we van bepaalde mensen de gedachtes niet kunnen veranderen. We kunnen echter wel het gedrag aanpakken en dat doet ze dus ook door middel van haar politiek.

Sylvana weet maar al te goed dat artikel 1 van de grondwet niet altijd in de praktijk uitgevoerd wordt en dat gemarginaliseerde groepen daar de dupe van zijn. Dat is niet iets waar je je schouders bij ophaalt, maar iets waar je boos over wordt. En die woede helpt ons naar een beter Nederland. Sylvana Simons lijkt te snappen dat woede en haat niet hetzelfde zijn. Woede helpt ons verder en is het begin van verandering, terwijl haat alleen verwoest. Sylvana’s woede en hoop voor een betere toekomst moeten daarom gevierd en gewaardeerd worden. 

Hier staat een zwarte vrouw die zich – in plaats van kleiner en aangenamer – groot maakt voor de mensen in Nederland die dat nodig hebben. Terwijl half Nederland zich tegen haar keert, blijft ze vechten voor haar overtuigingen en haalt ze steun uit haar medemens. Met compassie en vuur strijd zij voor een beter Nederland. Dat is my kind of Goddess.

Share this post

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Over spelling en interpunctie

Vrouwengereedschap wordt onderhouden door vrijwilligers. Naast het bijhouden van deze website en social media kanalen, hebben wij allen ook een full-time baan. Daarom kan het voorkomen dat er hier en daar spellings- of interpunctiefouten in onze tekst staan. En dat vinden wij helemaal niet erg! Zolang onze stukken leesbaar zijn en de boodschap duidelijk is, maken wij ons geen zorgen over een foutje. Hopelijk jij ook niet ;)