Waarom mijn seksualiteit een vorm van activisme is

Tienermoeder worden. Dat was als puber mijn grootste angst. Niet eens zozeer omdat ik geen kind wilde (en kon) opvoeden, maar omdat ik bang was om binnen een bepaald stereotype te vallen. Dat van een losgeslagen, jong, zwart meisje. Een zwart meisje dat veel te vroeg seks had en haar onschuldigheid was kwijtgeraakt. Ik was bang voor de meningen van anderen, vooral omdat mijn moeder er alles aan deed om mij juist niet zo’n meisje te laten worden. 

Die angst heeft een grote invloed gehad op mijn seksuele gezondheid. Omdat ik zoveel negatieve associaties had bij het woord ‘seks’ probeerde ik er zover mogelijk van weg te blijven. Ik praatte er nooit over, was niet nieuwsgierig en wist niet hoe snel ik jongens die mij aantrekkelijk vonden moest ‘friendzonen’. Een andere manier om seks te ontwijken was door er niet ‘sexy’ uit zien. Best lastig, als je al sinds jongs af aan door hebt dat je bepaalde rondingen hebt waar mannen van houden. Maar goed, oversized trui erover en je ziet er niks van. Mijn volle lippen en ‘grote, vragende ogen’ kon ik helaas minder goed bedekken. Guess you can’t have it all.

De relatie tussen racisme en seksualiteit

Nu ik wat ouder ben en hier anders mee om ga, ben ik mij bewust van waar die angst vandaan kwam. 

Het feit is dat zwarte mensen, vooral zwarte vrouwen, nooit de controle hebben gehad over hun lichaam en hun seksualiteit. Dorothy Roberts beschrijft dit als een van de redenen dat de raciale strijd en slavernij in Amerika zo’n ‘succes’ zijn geworden. Het idee was dat witte mensen beter waren dan zwarte mensen. Witte mensen staan bovenaan de piramide, zwarte mensen onderaan. Een van de redenen zou zijn dat we onze lichamen niet onder controle zouden hebben en daardoor dus het meest op dieren lijken. Bij vrouwen uit het zich in de vorm van dat wij onze volupteuze lichamen gebruiken om alles te verleiden wat los en vast zit en constant seks willen (en dus ook veel kinderen baren). Een giftige gedachte die hieruit voortkwam was dat zwarte vrouwen daardoor nooit als onschuldig gezien werden en dus geen bescherming nodig hadden. Heel concreet betekende het in die tijd (en nu eigenlijk nog steeds): je kunt zwarte vrouwen niet verkrachten want, door te bestaan vragen ze er zelf om. Dit geldt ook voor zwarte meisjes.

We kennen allemaal wel de gesprekken over hoe meisjes ouder lijken dan ze zijn[1]. Het blijkt dus dat we dit sneller denken bij zwarte meisjes. Daardoor geloven we dat ze, vergeleken met witte meisjes, minder lang bescherming nodig hebben, eerder volwassen beslissingen nemen en eerder bezig zijn met seks. Op het moment dat er iets fout gaat bij zwarte meisjes worden ze onterecht vaker beoordeeld als volwassenen.

Ik weet nu dus waar mijn angst vandaan kwam. Ook al had ik toendertijd nog nooit iets gelezen over de racistische theorieën die aan de basis lagen, ik pikte het nog steeds op. Dit komt omdat het stereotype van de ‘promiscue zwarte vrouw’ nog steeds bestaat. We lijken alleen van waarde te zijn als we halfnaakt ergens rondhuppelen en te pas en te onpas onze benen spreiden. Iedereen mag ervan genieten, behalve wijzelf. Want het stereotype bestaat, maar we mogen het absoluut niet claimen. Zwarte vrouwen bestaan alleen voor de ‘male gaze’. En daar zat dus mijn probleem. Op een gegeven moment kom je op een leeftijd waarop je wel nieuwsgierig wordt naar je seksualiteit. Ik durfde het niet te verkennen vanwege dat stereotype. Nu, wat jaren wijsheid en heel veel literatuur en ervaringen later, heb ik dat afgeleerd.  [1] 

Mijn nieuwe relatie met mijn seksualiteit

Mijn seksualiteit is onderdeel van wie ik ben en ik heb het recht om het te claimen op een manier die bij mij past. Het is een onderdeel van mijn activisme waar ik ontzettend trots op ben. Het betekent dat ik mij niet langer schaam voor mijn lichaam en bijvoorbeeld mijn rondingen niet steeds uit angst hoef te verhullen. De maatschappij ziet het helaas nog steeds als ‘een reactie uitlokken’ maar ik geloof niet meer dat die racistische, seksistische manier van onderdrukking de manier is om die reacties te voorkomen. Ev’Yan is op dit vlak een inspiratiebron. Haar werk rondom seksuele voorlichting is gebaseerd op het principe van dekolonisatie en het bouwen van een sterke, sensuele relatie met je eigen lichaam en gedachten. Door ons bewust te zijn van de geschiedenis rondom de seksualiteit van zwarte vrouwen en de negativiteit eromheen te doorbreken, kunnen we de relaties met onszelf en onze lichamen vormgeven zoals we dat zelf willen.

Het betekent ook dat ik nu een gezondere relatie met seks heb. Zwarte vrouwen hebben het recht om net zo seksueel actief te zijn (en afgebeeld te worden) als andere vrouwen. En dan niet alleen op een manier die ons tot een makkelijke fetish maakt en die inspeelt op dat slechte, denigrerend bedoelde stereotype. AfroSexology is een goed voorbeeld van een platform dat strijdt voor de seksuele bevrijding van zwarte mensen. Het is een belangrijke vorm van activisme die zich verzet tegen de idiote theorieën van witte onderdrukkers (en die helaas ook nog in stand wordt gehouden door zwarte mensen, maar die bewaar ik voor de volgende keer).

Hoewel seksuele bevrijding voor iedereen belangrijk is, moet juist voor zwarte vrouwen ruimte zijn om eindelijk die verloren jaren in te halen. Het is seksistisch en racistisch om ons schaamte aan te praten als we bepaalde behoeftes uitspreken of om bepaald gedrag en keuzes te onderdrukken.

Daarom gun ik elke zwarte vrouw het plezier van een goede, gezonde relatie met haar seksualiteit, hoe die zich ook uit.

[1]https://www.nytimes.com/2020/04/17/parenting/adultification-black-girls.html

Share this post

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Over spelling en interpunctie

Vrouwengereedschap wordt onderhouden door vrijwilligers. Naast het bijhouden van deze website en social media kanalen, hebben wij allen ook een full-time baan. Daarom kan het voorkomen dat er hier en daar spellings- of interpunctiefouten in onze tekst staan. En dat vinden wij helemaal niet erg! Zolang onze stukken leesbaar zijn en de boodschap duidelijk is, maken wij ons geen zorgen over een foutje. Hopelijk jij ook niet ;)